Zabiegi na kiwi: Przewodnik po uprawie kiwi (aktinidia)

Kalendarz nawożenia i leczenia aktynidii (kiwi) w wersji konwencjonalnej i ekologicznej

Program nawożenia i uprawy kiwi

INDEKS - Plan nawożenia kiwi 

Gospodarowanie glebą

Nawadnianie

Po zbiorach

Spadające liście

Po przycięciu

Nawożenie i odżywianie

Przebudzenie wegetatywne

Kwitnienie

Powiększanie owoców

Ochrona roślin

Chociaż istnieją różne odmiany aktynidii: miąższ zielony (Actinidia deliciosa), miąższ żółty (Actinidia chinensis) i miąższ czerwony (Actinidia arguta), technika uprawy jest taka sama.

Gospodarowanie glebą

Aktinidia lub kiwi to gatunek wrażliwy na stagnację wody i zgniliznę korzeni (Phytophtora spp, Rhizoctonia solani, Armillaria mellea) i dlatego preferuje gleby przepuszczalne i przepuszczalne. Dobrą praktyką agronomiczną jest sadzenie na rabatach, które pozwalają uniknąć stagnacji u podnóża roślin, ale gdy nie jest to możliwe, a w każdym razie roślina już istnieje, konieczne jest zarządzanie glebą, aby uniknąć, jak wspomniano, stagnacji wody. W tym celu bardzo przydatne jest rozdarcie między rzędami, pośrodku w odległości około półtora metra (w przybliżeniu) od roślin i w kierunku możliwego nachylenia pola, aby ułatwić odprowadzanie nadmiaru wody, wyeliminować zagęszczenie gleby i jednocześnie sprzyjać natlenieniu gleby. Powrót do spisu treści.

Nawadnianie

Nawadnianie w uprawie kiwi jest podstawową praktyką dla tej uprawy: bez stałej dostępności wody w okresie późnej wiosny, lata i części jesieni kiwi nie przetrwa. Ze swojej natury kiwi potrzebuje stałej i powierzchniowej wilgoci, ponieważ jego korzenie eksplorują głównie powierzchniową część gleby, pierwsze 25-30 cm, czyli część gleby, która bardzo szybko wysycha zarówno przez wiatr, jak i grawitację. Dlatego konieczne jest uważne monitorowanie tej warstwy i zapewnienie w odpowiednim czasie ulgi, aby uniknąć stresu, który powoduje przerwanie wzrostu owoców, nekrozę na krawędziach liści, prawdopodobieństwo szybkiej agresji bakterii, a także manifestację gumozy. Potrzebny jest system nawadniania , który pozwoli na nawodnienie maksymalnej możliwej powierzchni i stworzy maksymalną przestrzeń do eksploracji (a tym samym zasiedlenia) przez korzenie. Potrzebna jest odpowiednia i stała wilgotność, która musi być większa niż pojemność pola. Wszystko to jest możliwe dzięki odpowiednim systemom nawadniającym, które umożliwiają szerokie i lekkie zraszanie, które pozwala wodzie wnikać i nie spływać, biorąc pod uwagę, że prawdopodobnie konieczne jest zwilżenie baulowanej gleby. Przydatne do osiągnięcia najlepszych wyników jest stałe monitorowanie wilgotności za pomocą tensjometrów, czyli czujników wilgotności , które muszą być umieszczone na różnych głębokościach, 20 cm i 30 cm, nawadniają, gdy wilgotność zgłaszana przez sondę na 20 cm zbliża się do pojemności pola, podczas gdy sonda na 30 cm musi zawsze znajdować się poza pojemnością pola.

Wybór głębokości, na której należy umieścić sondy, zależy od przewodzenia. Jeśli jest to gleba uprawiona, jasne jest, że korzenie żyją w dolnej warstwie, dlatego należy monitorować głębszą warstwę, od 30 do 50 cm. Z drugiej strony to, ile wody należy podać, zależy w dużej mierze od struktury gleby, która pozwala na większe lub mniejsze obniżenie wody w kierunku niższych warstw. Weź pod uwagę, że do podlewania suchej gleby na głębokość do 10 cm potrzeba około 20-25 litrów wody na metr kwadratowy, co odpowiada 200-250 metrom sześciennym na hektar. Oczywiście pole nie może i nie może być całkowicie suche, więc potrzebna ilość jest znacznie mniejsza, nie więcej niż 100 metrów sześciennych, które można podzielić na 2 interwencje po 50 metrów sześciennych co 2 dni, o ile są one wystarczające, aby nie obniżyć pierwszej sondy do pojemności pola.

Czujniki wilgotności to przyrządy, które pozwalają szybko i dokładnie zmierzyć siłę, z jaką woda jest zatrzymywana w glebie (pojemność pola). Podłączone do karty SIM , umożliwiają sygnał alarmowy w przypadku, gdy wilgotność spadnie poniżej pojemności pola, progu, poniżej którego roślina nie byłaby w stanie wchłonąć wody i zapewnić terminowego nawadniania. Powrót do spisu treści.

Chcesz otrzymać naszą poradę? Zapisz się do naszego Newslettera - 8% rabatu już teraz dla Ciebie

Kiwi po zbiorach

Natychmiast po zbiorach bardzo przydatna jest interwencja zarówno przez aplikację dolistną, jak i fertygację w ten sposób: interwencja dolistna w celu naładowania rośliny przez liście, które są nadal żywotne, w ważne elementy, aby lepiej przeprowadzić kwitnienie w następnym roku.

Powrót do spisu treści.

Spadające liście

Jest to bardzo szczególna faza dla rośliny. Oderwanie liścia pozostawia otwartą ranę, z której dostają się bakterie i grzyby, dlatego konieczna jest interwencja, aby utrudnić przejście tych pasożytów, w szczególności bakteriozy. Zabieg na bazie miedzi wystarczy:

Uważaj, aby dobrze zwilżyć wszystkie części rośliny. Wróć do palca wskazującego.

Po przycięciu kiwi

Na tym etapie możesz potrzebować plastikowych haczyków do wiązania pędów lub automatycznej maszyny do wiązania zasilanej bateryjnie.

Powrót do spisu treści.

Jesienne odżywianie i nawożenie kiwi

Jesień: październik-listopad :

Kreda rolnicza na kiwi - styczeń Praktyka podawania gipsu rolniczego w okresie połowy stycznia ma wiele zalet: Najważniejszą z nich jest z pewnością zapas wapnia, który zamierzamy zapewnić na miejscu. Wśród różnych cech, jakie zawiera gips rolniczy, są również: Działanie bakteriobójcze Zwiększona konsystencja upraw Bardzo konkurencyjna cena Zmniejszone zużycie nawozów

Luty

Są to nawozy organiczne i mineralne, które należy zakopać z lekkim mieleniem. Może się wydawać, że w tym okresie załadowano zbyt dużo nawozu, a niektórzy mogą zarzucić, że jest bardzo wcześnie. Zacznijmy jednak od świadomości, że oczywiście rośliny głównie zużywają swoje rezerwy na przeprowadzenie wszystkich ważnych i produktywnych procesów i że dobry start to gwarancja zadowalających efektów.

Podczas tak zwanego odpoczynku wegetatywnego roślina w ogóle nie odpoczywa. Zamiast tego kontynuuje wchłanianie składników odżywczych tak długo, jak średnia temperatura gleby przekracza 6-7 stopni Celsjusza i przechowuje składniki odżywcze, które wykorzysta podczas wiosennej eksplozji wegetatywnej. Z tego powodu uważamy, że wskazane jest rozpoczęcie nawożenia już w październiku. Wróć do spisu treści.

Przebudzenie wegetatywne - wiosenny spryt kiwi

Około 15-20 dni przed obrzękiem pąków zabieg z :

Operację, którą należy powtórzyć ze spuchniętym pąkiem, dodając:

Wskazane jest w tej fazie stymulacja ryzosfery, prawidłowe osadzanie się kamienia, dotlenianie oraz zatrzymywanie wirusów i bakterii, które wraz ze wzrostem temperatur będą rosły wzdłuż pni do części nadziemnych, w fertygacji:

Z pędami o długości 5-10 cm, aby ułatwić kwitnienie i zawiązywanie owoców oraz zapobiec bakteriozie:

Powrót do spisu treści.

Kwiat kiwi

Po dobrym kwitnieniu ważny jest dobry i jednolity zestaw owoców, a z pomocą pszczół lub trzmieli z pewnością pojawi się również jednolitość wielkości owoców.

Okres kwitnienia różni się w zależności od odmiany: czerwone kiwi kwitnie jako pierwsze, w 1. dekadzie kwietnia.

Żółte kiwi  kwitnie między 1. a 2. dekadą kwietnia.

Zielone kiwi  kwitnie w 1. dekadzie maja.

Na początku kwitnienia interwencja dolistna z

który stymuluje aktywność pszczół i trzmieli bombus terrestris, które wskazane będzie umieszczenie w liczbie 4 stacji Triple.

Pamiętaj, że kwitnienie i zawiązywanie owoców to okresy maksymalnego wysiłku dla rośliny, więc będzie ona bardziej podatna na ataki czynników abiotycznych i konieczne będzie karmienie, aby zapewnić dobre kwitnienie, równomierne zawiązanie owoców i położyć podwaliny pod zadowalającą produkcję.

Od początku kwitnienia kilka interwencji:

Powrót do spisu treści.

kiwi Powiększanie owoców

Bezpośrednio po kwitnieniu, w celu uzyskania obrzęku i jednolitości owoców, wskazane będzie wykonanie dwóch lub trzech zabiegów w odległości 7-10 dni z

W międzyczasie można przeprowadzić fertygację podporową, zawsze z zamiarem pobudzenia maksymalnego wigoru rośliny, pęcznienia, suchej masy i zawartości cukru w owocach:

Po jednym lub dwóch tygodniach należy przeprowadzić kolejną fertygację za pomocą 

Wszystkie powyższe zalecenia mają charakter ogólny i powinny być wystarczające do uzyskania dobrego wyniku agronomicznego (z wyjątkiem gleb lub szczególnych warunków klimatycznych, które należy oceniać indywidualnie dla każdego przypadku). Ponadto, jak wspomniano powyżej, w przypadku zjawisk klimatycznych, takich jak grad, silne wiatry lub zabiegi agronomiczne, takie jak przycinanie zieleni, konieczne jest przeciwdziałanie bakteriozie: 

Powrót do spisu treści.

Obrona fitosanitarna - zabiegi z kiwi

Patologie, które dotykają kiwi, są stosunkowo nieliczne: bakterioza, zamieranie kiwi, biała koszenila.

Wymieranie kiwi: nazywa się to "zjawiskiem wymierania kiwi", ponieważ możliwy patogen nie został zidentyfikowany. Istnieje aż kilka "teorii" które chcą wyjaśnić przyczynę "wymierania kiwi". Pozwalamy sobie również na jeden z naszych, który ma wyłącznie charakter agronomiczny :

• Stała i wystarczająca dostępność wody w glebie badanej przez korzenie,
• bogactwo korzeni i naczyń włosowatych,
• bogactwo składników odżywczych i ich dostępność,
• natlenienie gleby,
• równowaga między częścią nadziemną a systemem korzeniowym,
• bogactwo gleby w próchnicę.

Są to wszystkie czynniki, które wpływają na dobrostan roślin. Ich niedobór powoduje osłabienie rośliny, a tym samym wrażliwość i podatność na zjawisko zamierania kiwi.

Te same negatywne emocje są również sprzyjającymi warunkami do ataku bakterii i wirusów, jednych z najbardziej niebezpiecznych.

Bakterioza kiwi (ASF): jest wywoływana przez bakterię Pseudomonas syringae pv actinidiae., i jako taka jest wrażliwa na sole miedzi, sole srebra, Bacillus Subtilis, które rozwijają się na roślinach osłabionych czynnikami abiotycznymi, takimi jak susza, zaburzenia lub niedobory składników odżywczych, silne wiatry, gradobicia itp. Jesienno-zimowe zabiegi z użyciem produktów miedzianych, a także inne interwencje zawarte w programie nawożenia dolistnego, będą więcej niż wystarczające do zwalczania bakteriozy.

Wełnowiec biały (pseudaulacapsis pentagona): umieszcza się go na pniach, gałęziach i owocach, tracąc na wartości lub co gorsza, czyniąc plon nienadającym się do sprzedaży. Migracja odbywa się między lipcem a sierpniem, a walka musi mieć głównie charakter prewencyjny, poprzez zabiegi zimowe, na przełomie stycznia i lutego, z

W okresie letnim zmasowany atak ma miejsce w sierpniu. Dobrze będzie założyć pułapki monitorujące już w czerwcu, aby zaplanować ewentualne leczenie. W przypadku schwytania możliwe będzie interweniunie za pomocą dwóch lub trzech  zabiegów dolistnych w odstępach około 7 dni.

Są to najniebezpieczniejsi wrogowie kiwi i wiele profilaktyki jest wdrażane za pomocą odpowiednich praktyk agronomicznych, które pozwalają utrzymać rośliny w dobrym zdrowiu, aby zagwarantować wystarczającą ilość energii do produkcji masy wegetatywnej, odpowiednie owocowanie i wzrost samoobrony samej rośliny.

W związku z tym konieczne jest:

• zagwarantować roślinom odpowiednią równowagę wegetatywno-produkcyjną;
• zapewnić drenaż i eliminację stagnacji wody;
• ograniczyć przypadkowe rany kołnierza i tułowia;
• podczas przycinania używaj narzędzi zdezynfekowanych Cutosanem, najlepiej po każdej roślinie.
• unikaj gromadzenia pędów przycinających wewnątrz lub w pobliżu rośliny;
• traktować odpowiednimi środkami (Kendal TE) po gradobiciu, wietrze, operacjach przycinania.

Uważamy, że wszystko, co jest wskazane w tym programie, jest wystarczające do zadowalających zbiorów pod względem ilości i jakości. Nie zakładamy, że jest to ważne w każdym przypadku i że wyniki są gwarantowane niezależnie od tego. W zarządzaniu uprawami podstawowym i dominującym czynnikiem jest czynnik ludzki, a następnie szczególny charakter gleby i mikrośrodowisko, w którym znajduje się samo pole. Są to szczególne przypadki, które wymagają szczególnej uwagi i troski. Nasz serwis techniczny jest jednak dostępny w celu uzyskania spersonalizowanych sugestii oraz usługi analizy  liści, wody i gleby. Powrót do spisu treści.